این نوشته رو خودم نوشتم، اگه غلط املایی یا گرامری داره به بزرگی خودتون ببخشید.

منتظر نظرات گرمتون هستم

عشق بهترین پدیده ی هستی و نایابترین گوهر گران بهاست که دنیا به خاطر آن بنا شده است.
اول از همه این رو بگم که به نظرم من خدا چون انسان رو دوست داشته، خلقش کرده و خورشید و ماه و هر چیزی رو به خدمت او درآورده و انسان رو اشرف مخلوقات قرار داده، ولی باز عشقی پدیدار نشده، چون عشق نمی تونه یکطرفه باشه. شاید برای همین بوده که خدا خودشو از دیدگان انسانها پنهان کرده تا با قدرت تفکر و تعقل و احساسش خدا رو پیدا کنه و دوستش داشته باشه. در این صورت هست که عشق پدیدار میشه چون عشق یک دوست داشتن دوطرفه هست، پس نتیجه می گیریم که خدا همیشه داوطلب ایجاد رابطه عشق بین خودش و انسانهاست.
حال این که انسان برای سیراب شدن از عشق، خودش رو اسیر عشق زمینی می کنه و چون اطلاعاتش هم ناقص خیلی وقتا دوست داشتن یکی رو با عنوان عشق به خودش غالب می کنه و وقتی طرف مقابل بی علاقه گی می کنه و یا ترکش می کنه، با خودش فکر می کنه توی عشق شکست خوده و دل شکسته می شه ولی به خداوندی خودش قسم عشق یک طرفه نمیشه چون اگه عشق یک طرفه می شد خدا قبل انسان فرشته ها رو آفریده بود و اونا رو دوست داشت و فرشته ها هم بدون هیچ اراده ای از خودش و به اذن خدا دوستش داشتند.
و اما عشق واقعی زمینی رو از نظر خودم توصیف می کنم. یک عشق واقعی بین دو انسان زمانی پدیدار میشه که دو انسان واقعا هم دیگر رو دوست دارن، خواهشن دقت کنید یعنی دو نفر از ته دل هم دیگر دوست داشته باشند و عشق بینشون آتشین یا هوس بازانه نباشه.
یه چیزی هم که از نظرم مسخره میاد این عشق هایی که به نرسیدن ختم می شه که بیشترم تو داستانهاست و اصلا به این خاطر نوشته می شه که دغدغه جوانان هست و می تونه از اون طریق اشک خواننده رو در بیاره چون به نظر من عشق اگه خالص باشه به رسیدن متهی می شه و احساسی پاک و زیبا برای دو طرف به همراه داره و از نوشیدن اون هیچ کدوم سیراب نمی شند.
به نظر من عشق واقعی زمینی می تونه به عشق آسمانی و خدایی نیز وصل بشه که زندگی رو بهشت می کنه.

نویسنده: نادر مدیر WwW.ge3.ir

سالها پیش، در کشور آلمان، زن و شوهری زندگی می کردند. آنها هیچ گاه صاحب فرزندی نمی شدند. یک روز که برای تفریح به اتفاق هم از شهر خارج شده و به جنگل رفته بودند، ببر کوچکی در جنگل، نظر آنها را به خود جلب کرد. مرد معتقد بود: نباید به آن بچه ببر نزدیک شد. به نظر او ببرمادر جایی در همان حوالی فرزندش را زیر نظر داشت. پس اگر احساس خطر می کرد به هردوی آنها حمله می کرد و صدمه می زد. اما زن انگار هیچ یک از جملات همسرش را نمی شنید، خیلی سریع به سمت ببر رفت و بچه ببر را زیر پالتوی خود به آغوش کشید، دست همسرش را گرفت و گفت: عجله کن! ما باید همین الان سوار اتوموبیلمان شویم و از اینجا برویم. آنها به آپارتمان خود باز گشتند و به این ترتیب ببر کوچک، عضوی از ا عضای این خانواده ی کوچک شد و آن دو با یک دنیا عشق و علاقه به ببر رسیدگی می کردند. سالها از پی هم گذشت و ببر کوچک در سایه ی مراقبت و محبت های آن زن و شوهر حالا تبدیل به ببر بالغی شده بود که با آن خانواده بسیار مانوس بود. در گذر ایام ، مرد درگذشت و …
مدت زمان کوتاهی پس از این اتفاق، دعوتنامه ی کاری برای یک ماموریت شش ماهه در مجارستان به دست آن خانم رسید. زن، با همه دلبستگی بی اندازه ای که به ببری داشت که مانند فرزند خود با او مانوس شده بود، ناچار شده بود شش ماه کشور را ترک کند و از دلبستگی اش دور شود. پس تصمیم گرفت: ببر را برای این مدت به باغ وحش بسپارد. در این مورد با مسوولان باغ وحش صحبت کرد و با تقبل کل هزینه های شش ماهه، ببر را با یک دنیا دلتنگی به باغ وحش سپرد و کارتی از مسوولان باغ وحش دریافت کرد تا هر زمان که مایل بود، بدون ممانعت و بدون اخذ بلیت به دیدار ببرش بیاید. دوری از ببر، برایش بسیار دشوار بود. روزهای آخر قبل از مسافرت، مرتب به دیدار ببرش می رفت و ساعت ها کنارش می ماند و از دلتنگی اش با ببر حرف می زد. سر انجام زمان سفر فرا رسید و زن با یک دنیا غم دوری، با ببرش وداع کرد.
بعد از شش ماه که ماموریت به پایان رسید، وقتی زن، بی تاب و بی قرار به سرعت خودش را به باغ وحش رساند، در حالی که از شوق دیدن ببرش فریاد می زد: عزیزم، عشق من، من بر گشتم، این شش ماه دلم برایت یک ذره شده بود، چقدر دوریت سخت بود، اما حالا من برگشتم و در حین ابراز این جملات مهر آمیز، به سرعت در قفس را گشود: آغوش را باز کرد و ببر را با یک دنیا عشق و محبت و احساس در آغوش کشید. ناگهان، صدای فریادهای نگهبان قفس، فضا را پر کرد: نه، بیا بیرون، بیا بیرون: این ببر تو نیست. ببر تو بعد از اینکه اینجا رو ترک کردی، بعد از شش روز از غصه دق کرد و مرد. این یک ببر وحشی گرسنه است. اما دیگر برای هر تذکری دیر شده بود. ببر وحشی با همه عظمت و خوی درندگی، میان آغوش پر محبت زن، مثل یک بچه گربه، رام و آرام بود. اگرچه، ببر مفهوم کلمات مهر آمیزی را که زن به زبان آلمانی ادا کرده بو ، نمی فهمید، اما محبت و عشق چیزی نبود که برای درکش نیاز به دانستن زبان و رسم و رسوم خاصی باشد. چرا که عشق آنقدر عمیق است که در مرز کلمات محدود نشود و احساس آنقدر متعالی است که از تفاوت نوع و جنس فرا رود.
برای هدیه کردن محبت، یک دل ساده و صمیمی کافی است، تا از دریچه ی یک نگاه پر مهر عشق را بتاباند و مهر را هدیه کند. محبت آنقدر نافذ است که تمام فصل سرمای یاس و نا امیدی را در چشم بر هم زدنی بهار کند. عشق یکی از زیباترین معجزه های خلقت است که هر جا رد پا و اثری از آن به جا مانده تفاوتی درخشان و ستودنی، چشم گیر است. محبت همان جادوی بی نظیری است که روح تشنه و سر گردان بشر را سیراب می کند و لذتی در عشق ورزیدن هست که در طلب آن نیست. بیا بی قید و شرط عشق ببخشیم تا از انعکاسش، کل زندگیمان نور باران و لحظه لحظه ی عمر، شیرین و ارزشمند گردد. در کورترین گره ها، تاریک ترین نقطه ها، مسدود ترین راه ها، عشق بی نظیر ترین معجزه ی راه گشاست. مهم نیست دشوارترین مساله ی پیش روی تو چیست، ماجرای فوق را به خاطر بسپار و بدان سر سخت ترین قفل ها با کلید عشق و محبت گشودنی است.

پس: معجزه ی عشق را امتحان کن!

طالع شما از ۱ فروردین ماه ۱۳۹۰ تا ۱۵ فروردین ماه ۱۳۹۰ 

برای مشاهده ی فال و طالع خود و دوستان به ادامه ی مطلب مراجعه کنید