دیدم که تو دریا شدی و من رود شدم / در وسعت چشمان تو محدود شدم

آن روز که در آتش عشق افتادم / سرسبز تر از آتش نمرود شدم . . .

* * * * * * * * * * * *

انسان ها یک به یک در خاک رفتند / یکی شاد و یکی غمناک رفتند

چون باید رفت از این خاک / خوشا آن ها که مثل گل پاک رفتند . . .

* * * * * * * * * * * *

ای کاش که از حال دل من خبرت بود / ای کاش دمی ار سر کویم گذرت بود

من مرغ اسیرم که ندارم پر پرواز / ای کاش که کاشانه من زیر پرت بود . . .

* * * * * * * * * * * *

دوستی با هرکه کردم بلبل نیرنگ بود

ظاهرش اهل خلوص ، باطنش صد رنگ بود . . .

* * * * * * * * * * * *

تو پی کدوم ستاره پشت ابرا خونه کردی

رفتی و چیزی نگفتی گریه ام رو بهونه کردی

من سوال ساده تو ، تو جواب مشکل من

رد پای رقتن تو ، روی صحرای دل من . . .

* * * * * * * * * * * *

واسه تسکین دلم میگم میاد

ای دل شکسته غصه نخور زیاد زیاد . . .

* * * * * * * * * * * *

دیگه برنمی گردم ، میرم واسه همیشه / خیلی عذابم دادی ، خونمو کردی تو شیشه.

* * * * * * * * * * * *

چه شد پنجره شوق چرا بسته شدی… شاید از هم نفسی با دل ما خسته شدی ؟!!

* * * * * * * * * * * *

روز مرگم اشک را پیدا کنید روی قلبم عشق را پیدا کنید

روز مرگم خاک را باور کنید روی قبرم لاله را پر پر کنید

* * * * * * * * * * * *

خانه را وقف نیلوفر کنید پیکرم را غرق در شبنم کنید

روز مرگم دوست را دعوت کنید بعد مرگم خنده را سر کنید

رفتنم را دوستان باور کنید.

* * * * * * * * * * * *

با تو غزل ستاره ها نورانیست /دل در نگاه تو زندانیست

نگذر ز بهار باغ احساس چون بی تو تمام لحظه ها بارانیست.